نگین خونه

سلام اگر دیر به دیر به روز میشم همش تقصیر مامان و بابای تنبلمه .

اگر می خواید بدونید چه می کنم و کجاها رفتم عکسای زیرو ببینید :

تمرین پرتاب سنگ پارک پردیسان

امامزاده هاشم گیلان در حال بازی

ساحل گیسوم خودشونو کشتن برم تو آب . بین خودمون باشه خیلی ترسیدم !

بادبادک بازی تو ییلاقای تالش که خیلی خوشگل بود

اونجا گاو خیلی زیاد بود اما نمی دونم چرا این یکی می خواست دعوا کنه . خلاصه اگر بابا و مامان پا در میونی نمی کردن خدا می دونه چه بلایی سرش میاوردم !!

البته فوتبال لب دریا خیلی دلچسبه

فکر کنم فعلا بسته بقیه عکسارم می ذارم برای بعد .

سلام به همه . می دونم خیلی دیر کردم . اما خوب چه میشه کرد . زندگیه دیگه باید در روز حدود 1 ساعت همراه بابا و مامان کارتون ببینم و البته ساعتها در حیاط باهاشون فوتبال بازی کنم . از طرفی هم مشغول تدارک تولدم هستم . آخه یک ماه دیگه 2 ساله میشم . بزودی با یه مطلب جدید میام پیشتون .

داشتم به آینده فکر می کردم بعد با خودم گفتم شما رو هم در جریان بزارم.

با خودم گفتم بزرگ که شدم یه عالمه بستنی بخرم و بخورم

ولی بعد فکر کردم کارای مهمتری دارم مثل درس خوندن

ذ

بعدش یه شغل خوب که هی به من زنگ بزنند و کمک بگیرن

البته همیشه باید یادم بمونه با خانم ها مهربون باشم و دلشونو نشکونم!آخه اونا زود رنج و دل نازکن

سلام به همه بر و بچه های خوب

ایندفعه با یه مسابقه آمدم پیشتون جوابهاتونو برام بفرستید به قید قرعه جوایز ویژه ای در

انتظارتونه.

اگه گفتید من کجام و دارم چی کار میکنم؟

سلام اگه دیر آمدم ببخشید گفتیم راه می افتیم می ریم صفا سیتی ولی فقط  مسئولیتم تو خونه زیاد شد . دیگه به کارای شخصیم هم نمی رسم .

دیگه دیزیشونم من باید بکوبم.

یادداشتای عقب افتادشون رو تایپ  کنم

 سفرشونو من پاک  کنم

 موهاشونو من شونه  کنم

 شیرین زبونی  کنم

 خلاصه انقدر سرم شلوغه که نمی رسم وبلاگمو به روز کنم. راستی جدیدا عکاسی هم می کنم منتظر عکسام باشید.

سلام به همه دوستان که با نظراتشون به من محبت دارن . می دونم کمی دیر وبلاگم رو بروز کردم ولی با اتفاقات مختلفی درگیر بودم که گزارش تصویری اونرو می بینبد .

نمیدونم چرا یهو فکر کردم این یه موجود زنده ناشناخته است . خودشو خیلی خورده بودم اما تا حالا ندیده بودمش . خلاصه یجورایی کج دار و مریز باهم کنار اومدیم .

این بخش هم که نیاز به شرح نداره . خلاصه باید خودم یه فکری به حال تیپم بکنم وگرنه مامان و بابا یادشون میره موهامو شونه کنن .

و البته بخش خیلی خوب ماه رمضون که سر سفره افطار با بربری تازه و پنیر و کره و خامه دلی از عزا در میاوردم .

در مورد این عکس هم که به قول پنگول استدعا دارم من که همیشه خنده رو هستم مگر وقتی که صحبت شکم و خوراکی باشه و البته مسائل دیگر !‌

و این هم آخرین تکنیک من برای گرفتن پوئن از مامان و بابا ،‌ بله اسمش رو گذاشتن موش شدن ! چی بگم ؟‌

25 خرداد روز بزرگیه چون من به دنیا اومدم . و حالا هم یکساله شدم . با مامان و بابا جلسه ای گذاشتیم .

جلسه برای دیزاین لباس و کارت دعوتم بود که ذوق مامان و بابا به اینجا ختم شد .

 بالاخره تولدم برگزار شد . جای آتیش نشانی خالی ، مامان و بابا و بدتر از اونا بچه ها از ذوقشون همه چیزو آتیش زدن و اصلا فکر نمی کردن ممکنه کسی بترسه (خودمو نمیگما!) .

 تولد که تموم شد انقدر کار داشتن که منو رو زمین ول کرده و رفته بودن . منم از سر بیکاری یه قل دو قل بازی می کردم . راستی تو تولدم همه بودن جز یه دوست عزیزی که هنوز به دنیا نیومده بود تا بیاد به مراسمم . (پرنیان خانم)

سلام . من الآن ١٠ ماه سن دارم و خیلی از کارها رو میتونم انجام بدم . البته خوب هنوز بزرگترین مشکل من راه رفتنه که تا چند ماه دیگه حل میشه اما کارهای مهمتری هم انجام می دم که اگه بگم حمل بر خود ستایی میشه . میتونید خودتون تو عکس ببینید !